સુરત
ગુજરાતના સૌથી ઝડપી વિકસતા અને ‘સેફ સિટી’ તરીકે ઓળખાતા સુરતમાં કાયદો અને વ્યવસ્થાની સ્થિતિ અંગે ચોંકાવનારી ઘટના સામે આવી છે. પલસાણા વિસ્તારમાં બનેલી એક ઘટના માત્ર એક પરિવાર પર થયેલા હુમલા સુધી મર્યાદિત નથી, પરંતુ સમગ્ર પોલીસ તંત્રની કામગીરી, પ્રતિબદ્ધતા અને વિશ્વસનીયતા પર પ્રશ્નચિહ્ન ઉભું કરે છે.
એક સામાન્ય બ્રાહ્મણ યુવક પોતાના હકનો પગાર માંગવા જાય અને તેના બદલામાં તેને મારપીટ, લૂંટ અને જાનથી મારી નાખવાની ધમકીઓ મળે – તે પણ ધોળા દિવસે – તો સામાન્ય નાગરિકમાં ભયનું વાતાવરણ ઊભું થવું સ્વાભાવિક છે.
આ ઘટનામાં સૌથી ગંભીર બાબત એ છે કે આરોપીઓએ ખુદને પોલીસમાં ‘સેટિંગ’ હોવાનો દાવો કરીને પીડિત પરિવારને ખુલ્લેઆમ પડકાર્યો છે.
હકનો પગાર માંગ્યો, બદલામાં મળ્યો ત્રાસ
ફરિયાદી શૈલેન્દ્રકુમાર મિશ્રાના જણાવ્યા મુજબ, તેઓ કામ માટે મળવાનું બાકી રહેલું વેતન માંગવા ગયા હતા. પરંતુ પૈસા આપવાના બદલે આરોપી વિઠ્ઠલ ભોરાણી અને તેના સાગરીતોએ તેમને ઘેરી લીધા, મારપીટ કરી અને રૂા. ૫૦,૦૦૦ની લૂંટ ચલાવી.
માત્ર એટલું જ નહીં, તેમને અપહરણ કરવાનો પ્રયાસ કરવામાં આવ્યો હોવાનો પણ આક્ષેપ છે.
ઘટનાની ગંભીરતા એ છે કે આ બધું ધોળા દિવસે બન્યું હતું અને આરોપીઓએ કોઈ ભય વગર ગુનાહિત કૃત્ય કર્યું.

‘પોલીસમાં અમારું સેટિંગ છે’ – આરોપીઓનો ખુલ્લો પડકાર
ફરિયાદીનો દાવો છે કે હુમલા દરમિયાન આરોપીઓએ કહ્યું હતું કે:
“પોલીસમાં અમારું સેટિંગ છે, તમે જ્યાં જશો ત્યાં કંઈ નહીં થાય.”
આ પ્રકારના નિવેદનથી બે ગંભીર પ્રશ્નો ઊભા થાય છે:
-
શું આરોપીઓ ખરેખર એટલા પ્રભાવશાળી છે?
-
કે પછી પોલીસની છબી એવી બની ગઈ છે કે ગુનેગારો પોલીસના નામે જ લોકોને ડરાવે છે?
આ પ્રકારના દાવાઓ સામાન્ય નાગરિકમાં પોલીસ પ્રત્યેનો વિશ્વાસ હચમચાવી શકે છે.

ધમકીઓથી પરિવાર હિજરત કરવા મજબૂર
ઘટના બાદ પીડિત પરિવારને સતત ધમકીઓ મળતી રહી. ફરિયાદીની પત્નીને ફોન કરીને આખા પરિવારને ગાયબ કરવાની ધમકી આપવામાં આવી હોવાનો આક્ષેપ છે.
આ સતત મળતા માનસિક ત્રાસ અને જાનના ભયને કારણે પરિવારને પોતાનું ઘર છોડીને અજ્ઞાત સ્થળે જવું પડ્યું છે.
એક લોકશાહી દેશમાં કોઈ પરિવારને માત્ર ન્યાય માંગવા બદલ પોતાનું ઘર છોડવું પડે – તે કાયદો અને વ્યવસ્થાની સ્થિતિ પર ગંભીર સવાલ ઉભો કરે છે.

પોલીસ પાસે ધક્કા, ન્યાય હજુ દૂર
ફરિયાદી મુજબ, સ્થાનિક પોલીસ સ્ટેશનમાં યોગ્ય કાર્યવાહી ન થતા તેમને ઉપરના અધિકારીઓ સુધી જવું પડ્યું.
પોલીસ કમિશનર કચેરી સુધી ધક્કા ખાવા પડ્યા હોવાનો દાવો કરવામાં આવ્યો છે.
આથી એવો સંદેશ જાય છે કે સ્થાનિક સ્તરે ફરિયાદોને ગંભીરતાથી લેવામાં આવતી નથી.

ગંભીર કલમો છતાં આરોપીઓ છૂટા હાથે?
ઘટનામાં મારપીટ, લૂંટ, અપહરણનો પ્રયાસ અને જાનથી મારી નાખવાની ધમકી જેવી ગંભીર બાબતો સામે આવી છે.
આવા ગુનામાં સામાન્ય રીતે કડક કલમો લાગતી હોય છે. છતાં, પીડિત પરિવારના આક્ષેપ મુજબ આરોપીઓ હજુ ખુલ્લેઆમ ફરી રહ્યા છે અને ધમકીઓ આપી રહ્યા છે.
જો આ દાવાઓ સાચા હોય તો તે કાયદા અમલમાં ખામી દર્શાવે છે.

માનસિક ત્રાસથી આત્મહત્યાનો પ્રયાસ
સતત મળતી ધમકીઓ અને ન્યાય ન મળવાના કારણે ફરિયાદી શૈલેન્દ્રકુમાર એટલા ત્રસ્ત થઈ ગયા હતા કે આત્મહત્યા કરવાનો પ્રયાસ કર્યો હોવાનો પણ આક્ષેપ છે.
આ માત્ર કાયદાકીય મુદ્દો નથી, પરંતુ માનવ અધિકાર અને માનસિક આરોગ્ય સાથે જોડાયેલ ગંભીર મુદ્દો છે.
‘સેફ સુરત’ના દાવા સામે વાસ્તવિકતા
સુરત શહેરને ઘણી વખત ‘સેફ સિટી’ તરીકે પ્રોજેક્ટ કરવામાં આવે છે.
પરંતુ જો કોઈ પરિવારને ખુલ્લેઆમ ધમકીઓ મળે, લૂંટ થાય, અને તેમને પોલીસથી સુરક્ષા ન મળે – તો આ દાવા પર સવાલ ઊભા થવું સ્વાભાવિક છે.

પોલીસ તંત્ર સામે ઊભા થયેલા મુખ્ય પ્રશ્નો
૧. FIR કેમ નહીં?
જો ઘટના એટલી ગંભીર છે તો તાત્કાલિક FIR નોંધાઈ કેમ નહીં?
૨. પીડિતને સુરક્ષા કેમ નહીં?
પરિવારને પોલીસ સુરક્ષા આપવામાં આવી કે નહીં?
૩. આરોપીઓ સામે કાર્યવાહી કેમ નહીં?
ગંભીર આક્ષેપો હોવા છતાં આરોપીઓની ધરપકડ કેમ નહીં?
૪. ‘સેટિંગ’ના દાવાની તપાસ થશે?
આરોપીઓના પોલીસ સાથેના કથિત સંબંધોની તપાસ થશે કે નહીં?
કાયદો અને વ્યવસ્થાનો પ્રશ્ન
આ ઘટના માત્ર એક પરિવારનો મુદ્દો નથી.
જો ગુનેગારો ખુલ્લેઆમ કહે કે “પોલીસમાં અમારું સેટિંગ છે” અને તે પછી પણ તેમની સામે કાર્યવાહી ન થાય, તો સામાન્ય નાગરિકમાં ભય અને અવિશ્વાસ ફેલાય છે.
કાયદાનો ડર ગુનેગારોમાં હોવો જોઈએ – નાગરિકોમાં નહીં.
ઉચ્ચ અધિકારીઓના હસ્તક્ષેપની જરૂર
આ સમગ્ર મામલે હવે જિલ્લા પોલીસ વડા અને પોલીસ કમિશનર સ્તરે ત્વરિત હસ્તક્ષેપ જરૂરી બન્યો છે.
-
પીડિત પરિવારને પોલીસ સુરક્ષા
-
તાત્કાલિક FIR
-
આરોપીઓની ધરપકડ
-
‘સેટિંગ’ના દાવાની નિષ્પક્ષ તપાસ
આ પગલાં લેવાશે તો જ પોલીસ પરનો વિશ્વાસ પુનઃસ્થાપિત થઈ શકે.
સામાજિક અને કાનૂની અસર
આવી ઘટનાઓનો સામાજિક માળખા પર પણ પ્રભાવ પડે છે.
જ્યારે કોઈ એક પરિવાર ન્યાય માટે ભટકે છે, ત્યારે અન્ય લોકો પણ ફરિયાદ કરવા ડરે છે.
તેના કારણે ગુનેગારોને હિંમત મળે છે અને કાયદો-વ્યવસ્થા નબળી પડે છે.
ન્યાય માટે ભટકતો પરિવાર
હાલ પીડિત પરિવાર અજ્ઞાત સ્થળે રહેવા મજબૂર છે અને ન્યાયની આશા રાખી રહ્યો છે.
તેમનો પ્રશ્ન સરળ છે –
“શું અમને સુરક્ષા મળશે?”
“શું અમને ન્યાય મળશે?”
સમાપન
સુરતના પલસાણા વિસ્તારમાં બનેલી આ ઘટના માત્ર એક ક્રાઈમ સ્ટોરી નથી, પરંતુ પોલીસ તંત્રની કામગીરી, જવાબદારી અને વિશ્વસનીયતા અંગેનો લિટમસ ટેસ્ટ છે.
જો આરોપીઓ સામે તાત્કાલિક અને કડક કાર્યવાહી નહીં થાય તો ‘સેફ સુરત’નો દાવો ખોખલો સાબિત થશે.
કાયદો અને વ્યવસ્થા જાળવવાનું કામ માત્ર કાગળ પર નહીં, પરંતુ જમીન પર દેખાવું જોઈએ.
હવે નજર છે પોલીસ તંત્ર પર –
શું ખાખી વર્દીનો ખોફ ફરીથી સ્થાપિત થશે?
કે પછી પીડિત પરિવાર ન્યાય વિના ભટકતો રહેશે?
સમયસર લેવાયેલા નિર્ણયો જ આ પ્રશ્નોના જવાબ આપશે.








