દેવભૂમિ દ્વારકા – એ ભૂમિ જ્યાં ભગવાન શ્રીકૃષ્ણના ચરણો પડ્યા હતા, જ્યાં ગોમાતાને માતા સમાન પૂજવામાં આવે છે અને જ્યાં ગૌસેવા એક ધર્મસમાન કાર્ય માનવામાં આવે છે. આજે તા. ૩૦ જાન્યુઆરી ૨૦૨૬ની વહેલી સવારે દ્વારકા શહેરના પ્રખ્યાત સંગીત જૂથ “સાઝ ઓર અવાજ”ના લોકપ્રિય ગાયક દિપકભા માણેક અને તેમના સાથી રવિ જેઠવાએ એક એવું કાર્ય કર્યું જેણે હજારો લોકોના હૃદયને સ્પર્શી લીધું.
વહેલી સવારે લગભગ ૫:૩૦ વાગ્યે દ્વારકા-જામનગર હાઈવે નજીક એક બીમાર, નબળી અને ભૂખમરીથી તબાહ થઈ ગયેલી ગૌમાતા રસ્તા પર પડેલી જોવા મળી. તેમની હાલત એટલી નાજુક હતી કે ચાલવાની પણ તાકાત નહોતી. આ ગાયને જોઈને દિપકભા માણેક અને રવિ જેઠવા તરત જ ઘટનાસ્થળે પહોંચ્યા. તેઓએ તાત્કાલિક ગૌશાળાના સ્ટાફને ફોન કર્યો, ગાડી મંગાવી અને ખૂબ જ કાળજીપૂર્વક ગૌમાતાને ઉપાડીને નજીકની ગૌશાળામાં પહોંચાડી.
ગૌશાળામાં પહોંચતાં જ તેમની તપાસ કરવામાં આવી. ગાયને ગંભીર એનિમિયા, ભૂખમરી અને ડિહાઇડ્રેશન હતું. તેના શરીર પર ઘણા ઘા અને ચામડીની સમસ્યા પણ જોવા મળી. દિપકભા અને રવિએ ગૌશાળાના વૈદ્યો સાથે મળીને તેની સારવારનું આયોજન કર્યું. સમયસર દવા, ગ્લુકોઝ, પોષણયુક્ત ચારો અને પાણી આપવામાં આવ્યું. લગભગ ૪-૫ કલાકની સતત સારવાર પછી ગૌમાતાની હાલતમાં સુધારો જોવા મળ્યો. આજે સાંજ સુધીમાં તે ઊભી થઈ શકી અને થોડું ચાલવાનું શરૂ કર્યું.
આ બચાવની ઘટના દ્વારકામાં ઝડપથી વાયરલ થઈ ગઈ. દિપકભા માણેક અને રવિ જેઠવા બંને જ લોકોમાં ખૂબ પ્રિય છે. દિપકભા “સાઝ ઓર અવાજ” ગ્રુપના મુખ્ય ગાયક છે, જે ભજન, ગરબા, દેવભક્તિ ગીતો અને લોકગીતો માટે જાણીતું છે. તેઓ દર વર્ષે દ્વારકા, જામનગર, પોરબંદર અને ગોંડલ જેવા શહેરોમાં ભજન-સંધ્યા અને રામકથા કાર્યક્રમો યોજે છે. તેમના ગીતોમાં ગૌમાતા, ગાયની સેવા અને કૃષ્ણ-ભક્તિના અનેક ભજનો છે. તેઓ પોતે પણ ગૌસેવાના પ્રચારક છે અને તેમની પાસે નાની ગૌશાળા પણ છે.
રવિ જેઠવા પણ “સાઝ ઓર અવાજ”ના મુખ્ય સભ્ય છે અને તેઓ ગાયક તરીકે જેટલા જાણીતા છે એટલા જ પ્રાણીમિત્ર તરીકે પણ પ્રખ્યાત છે. તેઓ ઘણી વખત રસ્તા પર પડેલા કૂતરા-બિલાડીઓ, પક્ષીઓ અને ગાયોને બચાવે છે. તેમના ફોનમાં હંમેશા વેટરનરી ડોક્ટરોના નંબર સેવ રહે છે. બંને જણા જ્યારે પણ કોઈ પ્રાણીને તકલીફમાં જુએ છે ત્યારે તેને છોડી શકતા નથી.
આ રેસ્ક્યુ ઓપરેશનમાં તેઓએ બતાવેલી તત્પરતા અને સમયસરની કાર્યવાહીએ ઘણા લોકોને પ્રભાવિત કર્યા છે. ઘણા લોકો કહે છે કે “જો દિપકભા અને રવિભાઈ ન હોત તો આ ગાયનું જીવન જોખમમાં હોત.” આ ઘટના દ્વારા એક વાત સ્પષ્ટ થાય છે કે ગાયની સેવા એ માત્ર ધાર્મિક કાર્ય નથી, પરંતુ તે એક જીવનરક્ષણનું કાર્ય છે.
દ્વારકામાં ગૌસેવા અને ગૌરક્ષણની ભાવના ખૂબ જ મજબૂત છે. અહીં અનેક ગૌશાળાઓ છે – જેમ કે શ્રી ગૌશાળા ટ્રસ્ટ, રામકૃષ્ણ ગૌશાળા, ગોકુળધામ ગૌશાળા વગેરે. આ ગૌશાળાઓમાં હજારો ગાયોની સેવા થાય છે અને તેમાં મોટા ભાગની ગાયો રસ્તા પરથી રેસ્ક્યુ કરાવવામાં આવે છે. દિપકભા અને રવિ જેઠવા પણ આ ગૌશાળાઓ સાથે નિયમિત જોડાયેલા છે. તેઓ ઘણી વખત રાત્રે પણ રેસ્ક્યુ કાર્યમાં જોડાય છે.
આ ઘટના પછી સોશિયલ મીડિયા પર ઘણા લોકોએ તેમની પ્રશંસા કરી છે. ઘણા યુટ્યુબર્સ અને ઇન્ફ્લુઅન્સર્સે આ વીડિયો શેર કર્યા છે. એક યુઝરે લખ્યું : “આ જ સાચા કલાકાર છે જેઓ ગીત ગાય છે અને જીવન પણ બચાવે છે.” બીજા એકે કહ્યું : “દ્વારકામાં રહેતા હોવાનું ગૌરવ છે, કારણ કે અહીં ગૌમાતાની સેવા એક પવિત્ર કાર્ય છે.”
આ ઘટના એક વાત યાદ અપાવે છે કે ગૌમાતા આપણી સંસ્કૃતિનું કેન્દ્ર છે. ભગવાન શ્રીકૃષ્ણ પોતે ગૌપાલ હતા. ગાયને માતા માનવી અને તેની સેવા કરવી એ હિંદુ ધર્મનું મૂળ છે. આજે જ્યારે રસ્તા પર ઘણી ગાયો ભૂખમરી, દુર્ઘટના અને બીમારીથી પીડાય છે, ત્યારે દિપકભા અને રવિ જેઠવા જેવા લોકોની જરૂર છે જેઓ તેમને બચાવે અને સારવાર કરાવે.
આ રેસ્ક્યુ પછી દિપકભા માણેકે કહ્યું : “ગૌમાતા આપણને દૂધ આપે છે, ખાતર આપે છે, આપણા ઘરને પવિત્ર કરે છે. જો આપણે તેમની એક બીમારીમાં પણ મદદ ન કરીએ તો આપણે શું ધર્મની વાત કરીએ છીએ? આ એક જીવ છે, આ એક માતા છે.”
રવિ જેઠવાએ કહ્યું : “જ્યારે અમે ગાયને જોઈ ત્યારે અમને લાગ્યું કે આ ભગવાન શ્રીકૃષ્ણની ગાય છે. તેને બચાવવી એ અમારો ફરજ બની જાય છે.”
આ ઘટના દ્વારકા શહેરમાં ગૌસેવા પ્રત્યેની જાગૃતિ વધારવામાં મદદ કરશે. ઘણા લોકો કહે છે કે હવે તેઓ પણ રસ્તા પર પડેલી ગાયોને જોઈને રેસ્ક્યુ કરાવશે. આ એક નાનું પગલું નથી, આ એક મોટી શરૂઆત છે.
આજે જ્યારે દુનિયામાં પ્રાણીઓના અધિકારોની વાત થાય છે, ત્યારે ભારતમાં ગૌમાતાની સેવા એક અલગ જ સ્તરે છે. દિપકભા માણેક અને રવિ જેઠવા જેવા કલાકારો જ્યારે પોતાની કળા સાથે સેવા જોડે છે ત્યારે તેનું મહત્વ વધી જાય છે. તેમના ગીતોમાં જ્યારે ગૌમાતાના ભજન ગવાય છે ત્યારે લોકોના હૃદયમાં ગૌસેવાની ભાવના જાગે છે.
આ ઘટના એક પ્રેરણા છે – કે આપણે પણ આપણા સ્તરે ગૌમાતાની સેવા કરી શકીએ. એક ગાયને બચાવવી એ એક જીવન બચાવવું છે, એક માતાને બચાવવી છે.
જય ગૌમાતા… જય શ્રીકૃષ્ણ…
