ગીતા સંદેશ શ્રીમદ્ ભગવદ્ ગીતા – અધ્યાય ૧ : અર્જુન વિશાદ યોગ શ્લોક ૨૭
तान्समीक्ष्य स कौन्तेयः सर्वान्बन्धूनवस्थितान् ।
कृपया परयाविष्टो विषीदन्निदमब्रवीत् ॥२७॥
🍀ગુજરાતી ભાષાંતર:
તે બધા સ્વજનોને યુદ્ધ માટે ઊભેલા જોઈને કુંતીપુત્ર અર્જુન અત્યંત કરુણાથી ભરાઈ ગયો અને શોકગ્રસ્ત થઈને ભગવાન શ્રીકૃષ્ણને આ પ્રમાણે કહેવા લાગ્યો.
🍁સરળ સમજણ:
બંને સેનાઓમાં પોતાના સગાં-સંબંધીઓ, ગુરુજનો અને મિત્રો જોઈને Arjuna ના હૃદયમાં અપાર કરુણા જાગી. તે હવે યોદ્ધા તરીકે નહીં, પરંતુ એક પુત્ર, શિષ્ય, ભાઈ અને સ્વજન તરીકે વિચારવા લાગ્યો.
અહીં "કૃપયા પરયાવિષ્ટઃ" નો અર્થ છે અત્યંત કરુણાથી ભરાઈ જવો, અને "વિષીદન્" નો અર્થ છે શોક અને વ્યથાથી દુઃખી થવો.
🌸મુખ્ય સંદેશ:
અર્જુન પોતાના સ્વજનોને જોઈને અત્યંત દુઃખી થઈ જાય છે.
કરુણા અને મોહના કારણે તેનું મન કર્તવ્યથી વિચલિત થાય છે.
આ શ્લોક ભગવદ્ ગીતાના ઉપદેશની મુખ્ય શરૂઆત માટેની માનસિક ભૂમિકા તૈયાર કરે છે.
🌾આગળના શ્લોક (૧.૨૮) માં અર્જુન પોતાની શારીરિક અને માનસિક સ્થિતિ વર્ણવે છે—તે કહે છે કે તેના હાથ-પગ શિથિલ થઈ રહ્યા છે, મોઢું સુકાઈ રહ્યું છે અને આખું શરીર ધ્રુજી રહ્યું છે.
